بسم الله الرحمن الرحیم
امید در دلمان جوانه زده. خون تازه ای دویده توی رگهایمان. چشم دوخته ایم به ایرانی که جهش آن، رویای چندین سالۀ یک ملت و شاید یک امت است؛ امتی که نگاهش را پی این حرم فرستاده.
اما...
چک سفید امضا نکشیده ایم برای هیچ کس، حتی همان کسی که مردم، نامش را با جوهر امید بر برگه های رای نوشتند و در صندوق های مردم سالاری انداختند.
پای رای مردم ایستاده ایم و آنچه را بلدیم از آرمان های این مرز و بوم، از خادم جمهور، مطالبه می کنیم.
هر چه در توان داریم ، به کار میبندیم و به جای ناتوانی هایمان، دعا گره می زنیم به مهربانی خدا که این جوانه را سبز کند و شاهد تنومند شدنش باشیم. برای اینکه بتوانیم کنار هموطنانمان زیر سایۀ سرو این امید بنشینیم، هر چه داشته باشیم ، به میدان می آوریم.
هر آینده ای که پیش رویمان باشد، یاد گرفته ایم اگر به قدر امکاناتمان کار کنیم، ضعیفیم!
ما جهادگریم و یاد گرفته ایم جهاد با چیزی جز ناهمواری و سختی، همنشین نیست. اگر دشواری را از جهاد بگیری، می شود شاخه ای خشکیده و بی ریشه در دستان باد!
ایستاده ایم، مصمم، به ریشۀ جهد. به امید فضل خدا.
خدا پشت و پناهتان خادم جمهور.
دلمان گرم است به روحیه ی جهادی که در شما سراغ داریم. زمزمه های ملتمسانه مان را با خدا، به استقبالتان فرستاده ایم در این جهاد بزرگ برای خدمت به حرم جمهوری اسلامی ایران!
